retsos

Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος: Ο Χορός στην Τραγωδία
Άρης Ρέτσος

2η Εβδομάδα, 4 ώρες/μέρα

Το εργαστήριο κατ’ επιλογή επικεντρώνεται και ανιχνεύει από τον πολυδιάστατο "ρόλο" του Χορού, τις τρεις καταρχήν βασικές ιδιότητές του:

α) O Xορός σαν μια ομάδα, ολότητα, κοινωνικό σύνολο ή και σαν ένα πρόσωπο κατά Αριστοτέλη, αυτόνομο, που Χορεύει, ή μάλλον Ορχείται με δική του δράση κίνηση και με ξέχωρους νόμους και κώδικες τεχνικής από εκείνους των Ηρώων.

β) Ο Χορός στη σχέση του με τους Ήρωες σαν έμπιστος, φίλος, συνοδοιπόρος, συγγενής, σύμβουλος, αντίπαλος ή και εχθρός σε μια πιο συμβατική, ανθρώπινα συναισθηματική, λογική, γήινη σχέση.

γ) Ο Χορός τέλος στον ιδιότυπο ρόλο του σαν "Ρυθμιστής", και καθαρά τελετουργικό εργαλείο ή σαν "ενδιάμεσο" πρόσωπο θεατών και σκηνής πρώτος δέχεται, αισθάνεται και αντιδρά, και σε πρώτο χρόνο επίσης, επηρεάζοντας καίρια και καταλυτικά το αίσθημα και την αντίληψη του κοινού. Εμποδίζοντας έτσι τη συναισθηματική δημαγωγία, τη σύγχυση, τον αιφνιδιασμό και τον εντυπωσιασμό του Κοινού, ο Χορός σαν "Ρυθμιστής" εντέλει Οδηγεί τον θεατή στο πραγματικό νόημα του έργου, ενώ παράλληλα προστατεύει τη Ροή και το Πνευματικό επίπεδο της όλης διαδικασίας.

Το Εργαστήριο απευθύνεται σε άτομα ηλικίας μέχρι 35 ετών.

Βιογραφικό:

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1957.
Ήρθε στην Ελλάδα στις 17-1-1973 ημέρα Τετάρτη, ώρα 07.37
Απόφοιτος της σχολής Βεάκη το 1981.
Στο θέατρο συμμετείχε στο «Μακρύ Ταξίδι της Μέρας Μέσα στη Νύχτα» του Ευγένιου Ο’ Νηλ με τον θίασο της Έλσας Βεργή, στο «Σάρα τα παιδιά ενός κατώτερου θεού» με το θίασο της Έλλης Λαμπέτη στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης στο «Κατσούρμπος» κ.ά.
Από το 1981 έως το 1986 συμμετείχε στον κινηματογράφο και την τηλεόραση στις ταινίες «Απέναντι» και «Μανία» του Γ. Πανουσόπουλου, στο «Μπορντέλο» του Ν. Κούνδουρου, στη «Φωτογραφία» του Ν. Παπατάκη, μία ταινία που συγκαταλέγεται στις 10 καλύτερες του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς και στην τηλεταινία «Χώμα & Νερό» του Νίκου Κάσδαγλη σε σκηνοθεσία Φ. Βιανέλλη, όπως επίσης και στην τηλεοπτική σειρά του Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου.
«Αστροφεγγιά» (1981) όπου υποδυόμενος το ρόλο του φυματικού νέου Πασπάτη έγινε γνωστός στο ευρύ τηλεοπτικό και θεατρικό κοινό της εποχής.
Το 1985 ωστόσο ο πολλά υποσχόμενος νεαρός πρωταγωνιστής Άρης Ρέτσος, με ασυνήθιστη το λιγότερο για τα δεδομένα της εποχής του επιλογή, απομακρύνεται από το θεατρικό καθώς και από τον κινηματογραφικό χώρο, ενώ προσανατολίζεται αποφασιστικά στην εκπαίδευση και έρευνα των κανόνων της τέχνης του ηθοποιού, της υποκριτικής εν γένει και του Αρχαίου Δράματος ειδικότερα.
Μάλιστα τότε είναι που άρχισε να εξασκείται συστηματικά, στην ήπια βεβαίως, πλην όμως πολεμική τέχνη του tai chi chuan. Το 1992-93 και μετά από επταετή απουσία από τα θεατρικά δρώμενα εμφανίζεται... πάλι... ο ίδιος... με ένα έγχορδο όργανο επί σκηνής, ερμηνεύοντας στο Θέατρο «ΕΜΠΡΟΣ» και στην «Ανοιχτή Δοκιμή», αποσπάσματα από την τραγωδία του Σοφοκλή «Αίας» στο Αρχαίο Κείμενο.
Σ’ αυτήν την παράσταση, γίνεται φανερό για πρώτη φορά επίσης, ότι η «μουσική», το μέτρο και ο ρυθμός καθορίζουν απόλυτα την Ερμηνεία στο Αρχαίο Δράμα, τη σκηνοθεσία, την κινησιολογία κτλ.
Η πρόταση αυτή έτυχε τουλάχιστον θερμής υποδοχής αιφνιδιάζοντας το θεατρόφιλο κοινό, μάλιστα ο ίδιος ο Μάνος Χατζηδάκις, σαν απλός θεατής της εν λόγω παράστασης, πρότεινε αμέσως να συμπεριληφθεί ο Αίας του Α.Ρέτσου στη δισκογραφική παραγωγή του «Σείριου».
Το 1993-94 από το χώρο της σκηνοθεσίας αυτή τη φορά, εμφανίζεται πάλι , επιλέγοντας το Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο και σκηνοθετεί το νεοελληνικό έργο του Δ. Κεχαϊδη «Το Τάβλι».
Το 1995 ιδρύει την θεατρική Εταιρία «Πολυώνυμο» και με κεντρικό πρόσωπο το Χορό της Αρχαίας Τραγωδίας, παρουσιάζει στο θέατρο Σφενδόνη αποσπάσματα από την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή με τίτλο «Αντιγόνης Χορός».
Tο 1996 συμμετέχει στην διεθνή συνάντηση ποίησης «Μυρίσαι το Άριστον» στο Ηρώδειο, σε σκηνοθεσία της Μ. Λυμπεροπούλου, με χορικά από τον «Αίαντα» του Σοφοκλή. Το 1998 συμμετέχει στη Διεθνή Συνάντηση Θεάτρου των πολιτιστικών εκδηλώσεων του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δελφών, «Το Αρχαίο Δράμα στην Ανατολή», με την παράσταση «Αντιγόνης Χορός».
Το 1999-2000 παρουσιάζει την παράσταση «Στροφές Αντιστροφές» από έργα του Σοφοκλή, συνεργάζεται με το Μουσικό Σύνολο «Σκαλκώτα» υπό τη μουσική διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδησε έργα του Γ. Ξενάκη.
Παράλληλα από το 1993 ως το 2001 συμμετέχει σε πολιτιστικές εκδηλώσεις και φεστιβάλ στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Γιάννενα, Πάτρα, Ιθάκη, Τρίπολη, Κρήτη κ.λ.π ενώ συνεχίζει και μετά από 10 χρόνια, καθώς φαίνεται να εξασκείται συστηματικά στο θεατρικό δρόμο που έχει επιλέξει.
Το 2001 στο πλαίσιο του Ελληνο-Γερμανικού Φεστιβάλ Θεάτρου στην Κολωνία της Γερμανίας, παρουσιάζει στο “Studio Buhne” την παράσταση «Στροφές Αντιστροφές» από έργα του Σοφοκλή.
Από το 2001 ο Άρης Ρέτσος συνεχίζοντας την έρευνα στο χώρο του Αρχαίου Δράματος, αλλάζει τώρα, εντελώς κατεύθυνση.
Επικεντρώνεται στη σύγχρονη πλέον ελληνική γλώσσα, και αποκλειστικά στην όποια δυνατότητα, οργανικής μεταφοράς, σε αυτήν, του μέτρου και του ρυθμού, στην ερμηνεία της τραγωδίας, και στην αναβάθμιση ενδεχομένως της υποκριτικής τέχνης, στο Αρχαίο Δράμα.
Arthur Rimbaud «Αίμα Κακό»: Το 2008 και με την ίδια οπτική, σκηνοθετεί και ερμηνεύει ο ίδιος σαν ηθοποιός τώρα σε μια σόλο performance το ποιητικό κείμενο του Arthur Rimbaud «Αίμα Κακό».
«Θρόνος Ατρειδών» 5 Ιουλίου 2011: Στις 5 Ιουλίου 2011, το «Πολυώνυμο» και ο Α.Ρέτσος σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών, παρουσιάζει στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού μια συρραφή σκηνών από το μύθο των Ατρειδών με τον τίτλο «Θρόνος Ατρειδών».
Σ’ αυτή την παράσταση, σε σκηνοθεσία, μουσική, κινησιολογία, διδασκαλία και σκηνογραφία του Άρη Ρέτσου, έγινε τουλάχιστον φανερό στο ευρύ κοινό αλλά και σε ολόκληρο το θίασο η δυνατότητα που έχει το μέτρο και ο ρυθμός στη Σύγχρονη Τέχνη.
«Έπεα Πτερόεντα» 2011 έως 2015: Συνεχίζοντας ωστόσο από τότε στη θεματική του μύθου των Ατρειδών παρουσιάζει σε θέατρα και φεστιβάλ ανά την Ελλάδα ερμηνεύοντας ο ίδιος σαν μουσικός, εκτελεστής και ηθοποιός τη μουσική παράσταση «ἔπεα πτερόεντα» ενώ παράλληλα συνεχίζει τη διδασκαλία τις μεθόδου σε δραματικές σχολές και σεμινάρια σε νέους ηθοποιούς και χορευτές, τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες πόλεις.